Redukcja blok-linia (box/line reduction) to lustrzane odbicie pointing pairs, a gracze, którzy znają jedno, a drugiego nie, tracą połowę dostępnych eliminacji. Tutaj pracę wykonuje linia: cyfra uwięziona w jednym bloku przez wiersz lub kolumnę jest zakazana w reszcie tego bloku.
Wybierz wiersz i cyfrę, której w nim jeszcze brakuje. Zaznacz każde pole wiersza, w którym ta cyfra jest kandydatem. Jeśli wszystkie te pola leżą w jednym bloku, to cyfra tego wiersza musi trafić do tego bloku. Blok dostaje tylko jedną kopię każdej cyfry, więc jest już zajęty, a cyfrę można usunąć z pól bloku leżących poza wierszem.
Kolumny działają tak samo. Wzór bywa nazywany claiming, bo linia „zabiera” cyfrę blokowi.
| Redukcja blok-linia | Pointing pair | |
|---|---|---|
| Co jest ograniczone | cyfra linii, wewnątrz jednego bloku | cyfra bloku, wewnątrz jednej linii |
| Co czyścisz | pola bloku poza tą linią | pola linii poza tym blokiem |
| Co skanujesz | wiersze i kolumny | bloki |
| Ta sama rodzina | zablokowani kandydaci | zablokowani kandydaci |
Skanowanie pod kątem jednego nie znajdzie drugiego, więc włącz oba przeglądy do tej samej rutyny.
Zobacz 1 w wierszu J.
Wiersz J potrzebuje 1, a jedyne pola, które jej jeszcze pozostały, to J1 i J2, oba w bloku 7. Blok 7 bierze więc swoją 1 z wiersza J, a G1, H2 i H3 tracą swoje.
Żadne z wyczyszczonych pól nie leży w wierszu J. O to właśnie chodzi: eliminacje dzieją się poza linią, na którą patrzyłeś.
Redukcja blok-linia staje się konieczna mniej więcej przy średnim sudoku klasycznym i pojawia się stale od poziomu Trudny wzwyż, zarówno w siatkach klasycznych, jak i Killer. Razem z pointing pairs to ostatnia podstawowa technika działająca wyłącznie na surowych kandydatach, więc opanuj ją, zanim przejdziesz do wzorów obejmujących 3 lub więcej jednostek.