Pointing Pairs w sudoku

Pointing Pairs (pary wskazujące) to pierwsza technika, która każe 2 jednostkom ze sobą rozmawiać, i czyści kandydatów, których żadne przeglądanie pojedynczej jednostki nigdy by nie ruszyło. Idea jest prosta: jeśli cyfra jest uwięziona w jednej linii wewnątrz bloku, jest zakazana w reszcie tej linii.

Na czym polega wzorzec

Weź blok i jedną cyfrę, której w nim wciąż brakuje. Spójrz na każde pole bloku, w którym ta cyfra wciąż jest kandydatem. Jeśli wszystkie leżą w tym samym wierszu, to które pole ostatecznie przyjmie cyfrę, trafi ona do tego wiersza. Blok musi gdzieś zawierać tę cyfrę, więc udział wiersza w tej cyfrze jest zużyty wewnątrz bloku, a cyfrę można usunąć z pól tego wiersza w pozostałych 2 blokach.

2 takie pola tworzą pointing pair, 3 tworzą pointing triple, a logika jest identyczna. To samo dotyczy kolumn.

Oba nazywa się zablokowanymi kandydatami i warto uczyć się ich w parze, bo przeglądasz je w przeciwnych kierunkach.

Kiedy ich szukać

• Gdy pojedynki i pary przestają cokolwiek dawać.
• Przy cyfrach, które w bloku występują tylko 2 lub 3 razy. To one mogą się ustawić w jednej linii.
• W blokach z 3 lub 4 pustymi polami, gdzie ustawienie w linii zdarza się naturalnie.
• Zaraz po wstawieniu w bloku, które często ściska cyfrę do jednej linii.

Jak to zastosować krok po kroku

1. Wybierz blok i wypisz cyfry, których jeszcze potrzebuje.
2. Dla jednej cyfry zaznacz każde pole bloku, w którym pozostaje dozwolona.
3. Jeśli wszystkie te pola dzielą jeden wiersz, cyfra jest zablokowana w tym wierszu wewnątrz bloku.
4. Wymaż cyfrę z tego samego wiersza w pozostałych 2 blokach.
5. Powtórz sprawdzenie dla kolumn, potem dla następnej cyfry.
6. Przejdź przez wszystkie 9 bloków. Każda udana eliminacja może stworzyć ukryty pojedynek gdzieś na wyczyszczonej linii.

Przykład krok po kroku

Obserwuj cyfry 1 w bloku 6.

Blok 6 potrzebuje 1, a jedyne pola, które dla niej zostały, to D7 i D8, oba w wierszu D. Więc 1 z wiersza D mieszka w bloku 6, a D4 i D5 w bloku 5 tracą swoją 1.

2 pola nie muszą leżeć obok siebie i mogą mieć mnóstwo innych kandydatów. Liczy się tylko to, że żadne trzecie pole bloku nie może przyjąć 1.

Częste błędy

• Wymazywanie wewnątrz bloku. Wzorzec nic nie mówi o pozostałych polach bloku. Kandydata traci tylko linia poza nim.
• Przeoczenie trzeciego pola. Jeśli cyfra jest dozwolona także gdzieś indziej w bloku, poza tym wierszem, nie ma pointing pair. Sprawdź cały blok, nie tylko wiersz.
• Zapominanie o kolumnach. Połowa wszystkich pointing pairs jest pionowa, a rozwiązujący, którzy przeglądają tylko wiersze, znajdują połowę mniej.
• Odwrócenie kierunku. Ograniczenie cyfry do jednego bloku wewnątrz wiersza to inny wzorzec z innym wnioskiem.

Gdzie je spotkasz

Pointing Pairs zaczynają mieć znaczenie mniej więcej na średnim sudoku klasycznym i są niezbędne od poziomu Trudny wzwyż, zarówno w klasycznym, jak i w Killerze. To także nawyk myślowy stojący za większością zaawansowanych wzorców: znajdź, gdzie cyfra nie może stać, a plansza powie Ci resztę.