Cykle X w sudoku

Cykle X (ang. X-Cycles) to pętle jednej cyfry zbudowane z naprzemiennych silnych i słabych połączeń. Zaczynają tam, gdzie kończy się Simple Colouring, bo cykl może przechodzić przez jednostki, w których cyfra ma 3 lub więcej miejsc.

Na czym polega wzorzec

Wszystko dzieje się na jednej cyfrze. 2 rodzaje połączeń łączą jej pola z kandydatem w obrębie wspólnej jednostki:

• Silne połączenie łączy jedyne 2 miejsca, jakie cyfra ma w tej jednostce. Jeśli jedno jest fałszywe, drugie jest prawdziwe.
• Słabe połączenie łączy dowolne 2 jej miejsca w jednostce, która ma ich 3 lub więcej. Jeśli jedno jest prawdziwe, drugie jest fałszywe.

Cykl to zamknięta ścieżka przez te pola, w której połączenia się przeplatają: silne, słabe, silne, słabe. Idź nią dookoła, a cyfra zmienia się: prawda, fałsz, prawda, fałsz. Tam, gdzie to przeplatanie trzyma się czysto, pętla jest ciągła; tam, gdzie pęka w dokładnie jednym polu, pętla jest nieciągła, a to pęknięcie jest tym, co wymieniasz na zysk.

Ciągły cykl z 4 pól to dokładnie X-Wing zapisany w notacji połączeń, co jest przydatnym sprawdzianem poprawności podczas nauki. W praktyce pętla ciągła jest zwykle łapana wcześniej jako X-Wing lub inna ryba, a pęknięcie z 2 silnymi połączeniami jest rzadkie, więc kształt, który spotkasz najczęściej, to pęknięcie z 2 słabymi połączeniami.

Kiedy go szukać

• Jedna cyfra jest wstawiona 6 lub więcej razy, więc jej pozostali kandydaci tworzą cienką, spójną sieć.
• Już pokolorowałeś tę cyfrę, nic nie znalazłeś i widzisz jednostkę z 3 miejscami, która mogłaby połączyć 2 pokolorowane grupy.
• Skrzydła i ryby są wyczerpane, ale nie chcesz jeszcze otwierać pełnego łańcucha wielu cyfr.

Jak to zastosować krok po kroku

1. Wybierz cyfrę i zaznacz każdą jednostkę, w której ma dokładnie 2 miejsca. To twoje silne połączenia.
2. Zacznij od dowolnego kandydata tej cyfry i wyjdź silnym połączeniem.
3. Z następnego pola wychodź słabym połączeniem: dowolnym innym polem tej cyfry w jednostce, do której należy.
4. Przeplataj dalej silne, słabe, silne, słabe, aż wrócisz do pola już leżącego na ścieżce.
5. Zbadaj złącze, w którym ścieżka się zamyka, i odczytaj odpowiedni wiersz tabeli.

Przykład krok po kroku

Liczy się tylko cyfra 8. 3 jednostki mają dla niej dokładnie 2 miejsca, co daje 3 silne połączenia: wiersz E (E3 i E8), kolumna 7 (C7 i F7) oraz kolumna 2 (C2 i G2). 2 słabe połączenia je łączą: E8 i F7 dzielą blok 6, a C7 i C2 dzielą wiersz C.

Łańcuch biegnie E3, E8, F7, C7, C2, G2 i przez całą drogę przeplata silne i słabe połączenia. H3 zamyka pętlę: widzi E3 przez kolumnę 3 i G2 przez blok 7. Oba połączenia stykające się w H3 są słabe, więc to trzeci wiersz tabeli.

Sprawdź to wprost. Jeśli E3 nie jest 8, wiersz E wymusza 8 w E8, co wyklucza F7, więc kolumna 7 wymusza C7. To wyklucza C2, więc kolumna 2 wymusza G2. E3 lub G2 jest zawsze 8, a H3 widzi oba, więc 8 znika z H3.

Częste błędy

• Traktowanie każdej wspólnej jednostki jak silnego połączenia. Silne połączenie wymaga dokładnie 2 miejsc dla cyfry.
• Dwukrotne przerwanie przeplatania. Jedno pęknięcie to wynik; 2 pęknięcia nie dowodzą niczego.
• Odczytywanie pętli ciągłej jako wstawienia. Pętle ciągłe tylko czyszczą jednostki swoich słabych połączeń.
• Eliminowanie z pól na samej pętli. Eliminacje pętli ciągłej trafiają w inne pola jednostki.
• Mieszanie cyfr. Pojedynczy cykl X nigdy nie opuszcza cyfry, od której zaczął.

Gdzie go spotkasz

Cykle X to pierwsza naprawdę łańcuchowa technika na drabinie i będą ci potrzebne w sudoku klasycznym Ekspert. Gdy swobodnie czytasz silne i słabe połączenia, ta sama notacja przenosi się wprost na łańcuchy wielopolowe i wielocyfrowe, więc wysiłek zwraca się podwójnie.