Simple Colouring w sudoku

Simple Colouring (pl. proste kolorowanie) bierze jedną cyfrę, łączy w łańcuch każde miejsce, w którym ta cyfra jest ściśnięta w 2 polach, i maluje łańcuch na zmieniające się na przemian 2 kolory. Jeden kolor jest prawdziwy, drugi fałszywy. Nigdy nie dowiadujesz się, który jest który, i nie musisz. Amerykańska pisownia to „Simple Coloring” i jest to ta sama metoda.

Na czym polega wzorzec

Para sprzężona to jednostka (jeden wiersz, kolumna lub blok), w której cyfra ma dokładnie 2 pozostałe pola z kandydatem. Jedno z nich musi zawierać cyfrę, więc para działa jak przełącznik: wyłącz jedno, a drugie się włącza.

Pary sprzężone często dzielą pole. Wtedy tworzą łańcuch. Pierwsze pole pokoloruj na A, jego partnera na B, a potem zmieniaj kolor przy każdym ogniwie. Każde pole A ma teraz tę samą wartość logiczną, a każde pole B przeciwną.

Kiedy go szukać

• Notatki są kompletne, a pojedynki, pary i X-Wingi się wyczerpały.
• Cyfra jest już wstawiona w 5 lub 6 blokach, więc jej pozostali kandydaci są rzadcy.
• 2 pary sprzężone na tej samej cyfrze dzielą pole. To łańcuch z 3 pól, a 3 wystarczą.

Jak to zastosować krok po kroku

1. Wybierz jedną cyfrę i zaznacz każdą jednostkę, w której ma dokładnie 2 kandydatów.
2. Zacznij od dowolnego pola takiej pary i nadaj mu kolor A.
3. Jego partnerowi nadaj kolor B, a potem idź każdą inną parą przechodzącą przez te pola, zmieniając kolory na bieżąco.
4. Zatrzymaj się, gdy łańcuch przestanie rosnąć. Kandydaci tej cyfry, którzy nie dołączyli, zostają niepokolorowani.
5. Sprawdź gotowe kolorowanie według dwóch reguł poniżej.

Reguła konfliktu jest silniejsza z tych dwóch, bo wstawia cyfry wprost. Jeśli 2 pola jednego koloru dzielą wiersz, kolumnę lub blok, ten kolor nie może być prawdziwy, bo jednostka zawiera tylko jedną kopię cyfry. Każde pole tego koloru traci cyfrę, a każde pole drugiego koloru ją przyjmuje. Plansza poniżej pokazuje zamiast tego formę pułapki, bo zdarza się znacznie częściej.

Przykład krok po kroku

Liczy się tu tylko cyfra 1. Blok 6, wiersz F i kolumna 2 zostawiają dla niej dokładnie 2 miejsca: D7 i F8 w bloku 6, F8 i F2 w wierszu F, F2 i B2 w kolumnie 2. Te 3 pary sprzężone dzielą pola, więc tworzą jeden łańcuch z 4 pól.

Pokoloruj D7 na A. Jego partner z bloku 6, F8, dostaje B, F2 w poprzek wiersza F znów dostaje A, a B2 w dół kolumny 2 dostaje B. Kolor A to D7 i F2, kolor B to F8 i B2. Prawdziwy jest dokładnie jeden kolor, więc jeden kolor ma wszystkie 1 łańcucha, a drugi żadnej.

Łańcuch nie dotyka H7 bezpośrednio, więc ten przykład wyciąga z niego jeszcze jedną implikację. Jeśli kolor B jest prawdziwy, B2 to 1, więc B9 w wierszu B nie jest 1, a kolumna 9 umieszcza wtedy swoją 1 w H9. Kolor B robi więc z H9 pole z 1, a kolor A robi pole z 1 z D7. Tak czy inaczej D7 lub H9 to 1.

H7 widzi D7 przez kolumnę 7 i H9 przez wiersz H, więc 1 znika z H7. Zwróć uwagę na ostatni skok: B2 do B9 to słabe połączenie (wiersz B ma 1 w B2, B3 i B9), a po nim silne połączenie między B9 i H9 w kolumnie 9. To mały krok poza czystą pułapkę kolorów, w której niepokolorowane pole po prostu widzi po jednym polu każdego koloru.

Częste błędy

• Łączenie 2 pól, które po prostu dzielą jednostkę. Połączenie wymaga pary sprzężonej, nic słabszego.
• Zapominanie o połączeniach w blokach. Najużyteczniejsze łańcuchy zakręcają przez blok, a nie biegną tylko wierszami i kolumnami.
• Eliminowanie kandydata, który widzi dwa razy ten sam kolor. 2 pola koloru A niczego nie dowodzą; potrzebujesz po jednym z każdego koloru.
• Traktowanie konfliktu jako końca łańcucha. Zabija jeden kolor i potwierdza drugi, co zwykle oznacza kilka wstawień naraz.
• Używanie tych samych kolorów dla różnych cyfr. Każda cyfra ma własne, niezależne kolorowanie.

Gdzie je spotkasz

Simple Colouring to pierwsza technika łańcuchów jednej cyfry i zaczyna mieć znaczenie w trudnym sudoku klasycznym, gdzie skrzydła i ryby same już nie kończą planszy. Gdy twoje łańcuchy potrzebują połączeń słabszych niż para sprzężona, kolejnym krokiem są cykle X.