ตัวเลือกที่ถูกจับ (Captured Candidates) ช่วยให้คุณลบเลขออกจากทั้งหน่วยได้ โดยไม่ต้องรู้ว่าช่องไหนของกรงจะเป็นเลขนั้น เคล็ดลับคือดูทุกวิธีที่ผลรวมของกรงเกิดขึ้นได้ แล้วหาเลขที่โผล่ในทุกวิธี
กรงที่มีหลายชุดตัวเลขที่เป็นไปได้ก็ยังบอกอะไรบางอย่างได้ ตราบใดที่ชุดเหล่านั้นทับซ้อนกัน ถ้าทุกวิธีแบ่งผลรวมที่ใช้ได้มีเลข 9 รวมอยู่ด้วย กรงนั้นต้องมี 9 อยู่ที่ไหนสักแห่ง แม้คุณจะบอกไม่ได้ว่าช่องไหน
จากนั้นดูตำแหน่ง ถ้าช่องของกรงที่รับเลขนั้นได้ทั้งหมดอยู่ในหน่วยเดียว เลขนั้นในหน่วยนี้ก็มีเจ้าของแล้ว ช่องอื่นทุกช่องของแถว คอลัมน์ หรือบล็อกนั้นเสียเลขนี้ไปจากการเป็นตัวเลือก กรงได้จับเลขนั้นไว้แล้ว
| ชุดตัวเลขของกรง | ตัวเลือกที่ถูกจับ | |
|---|---|---|
| กรงมี | ชุดตัวเลขเพียงชุดเดียว | ตั้งแต่สองชุดขึ้นไป |
| สิ่งที่ได้รู้ | ทุกตัวเลขในกรง | เลขหนึ่งตัวที่อยู่ในทุกชุด |
| ตัดตรงไหน | ช่องของกรงและหน่วยร่วมใดๆ | ส่วนที่เหลือของหน่วยร่วม |
| ความยาก | อ่านจากผลรวมได้เลย | ไล่ชุดแล้วเทียบกัน |
เป็นการอนุมานรูปแบบเดียวกับ pointing pair เพียงแต่กรงทำหน้าที่แทนบล็อก
ดูกรง 14 ที่ B5, B6, C4, C5
เลข 4 ตัวที่ต่างกันรวมได้ 14 ใน 5 วิธี: 1+2+3+8, 1+2+4+7, 1+2+5+6, 1+3+4+6 และ 2+3+4+5 บล็อก 2 มี 6 อยู่ที่ B4 แล้ว จึงตัด 2 ชุดที่มี 6 ทิ้ง เหลือ 3 ชุดคือ 1+2+3+8, 1+2+4+7 และ 2+3+4+5 ซึ่งทุกชุดมี 2 ดังนั้นหนึ่งใน 4 ช่องของกรงเป็น 2 ของบล็อก 2 และ A4, A5, A6 กับ C6 เสีย 2
กรงนี้เป็นรูปซิกแซก (B5, B6 อยู่เหนือ C4, C5) จึงไม่เต็มแถวหรือคอลัมน์ แต่อยู่ในบล็อกเดียวทั้งก้อน และแค่นั้นก็พอ กรงนี้ไม่เคยถูกไขด้วยผลรวมเพียงอย่างเดียว คุณไม่เคยรู้ว่าช่องไหนเป็น 2 และไม่จำเป็นต้องรู้
ตัวเลือกที่ถูกจับเริ่มสำคัญในคิลเลอร์ซูโดกุระดับปานกลางและใช้ต่อเนื่องในระดับที่สูงกว่า โดยเฉพาะเมื่อ innies และ outies ช่วยลดผลรวมของกรงให้แล้ว มันยังเป็นประตูสู่เทคนิคกรงที่ยากขึ้น ซึ่งทำงานแบบเดียวกันทั้งหมด คือไล่ความเป็นไปได้ แล้วเก็บไว้เฉพาะสิ่งที่ทุกชุดตรงกัน