เทคนิค X-Wing ซูโดกุเป็นรูปแบบแรกที่ใช้กับเลขตัวเดียวที่กระจายอยู่ใน 4 ช่อง และเป็นประตูสู่รูปแบบ fish ทุกแบบที่สูงกว่า มันไม่สนใจเลยว่าในช่องเหล่านั้นมีอะไรอีก สนใจแต่ตำแหน่งของตัวเลือกตัวเดียวเท่านั้น
เลือกเลขหนึ่งตัว หา 2 แถวที่เลขนั้นลงได้ในช่องพอดี 2 ช่องต่อแถว และทั้งสองแถวใช้คู่คอลัมน์เดียวกัน ช่องทั้ง 4 ประกอบเป็นสี่เหลี่ยม มุมของสี่เหลี่ยมนี้คือ X-Wing
ไม่ว่าเลขจะตกที่ไหน มันจะอยู่ที่มุมหนึ่งในแถวบนและมุมหนึ่งในแถวล่าง และสองมุมนี้อยู่คนละคอลัมน์เสมอ ดังนั้นทั้งสองคอลัมน์จึงมีเลขนี้อยู่ภายในสี่เหลี่ยม ช่องอื่นทุกช่องในสองคอลัมน์นั้นเสียเลขนี้ไป
รูปแบบนี้สมมาตร สลับคำว่าแถวกับคอลัมน์แล้วก็ยังใช้ได้ คือ 2 คอลัมน์ที่เลขลงได้ในช่องพอดี 2 ช่องต่อคอลัมน์ ใช้คู่แถวเดียวกัน ก็ลบเลขออกจากช่องที่เหลือของแถวเหล่านั้นได้
| X-Wing แบบแถว | X-Wing แบบคอลัมน์ | |
|---|---|---|
| เลขถูกจำกัดอยู่ที่ | 2 ช่องในแต่ละแถวของ 2 แถว | 2 ช่องในแต่ละคอลัมน์ของ 2 คอลัมน์ |
| ที่ต้องตรงกัน | คู่คอลัมน์เดียวกัน | คู่แถวเดียวกัน |
| สิ่งที่ลบ | เลขจาก 2 คอลัมน์นั้น | เลขจาก 2 แถวนั้น |
เดโมแสดงเลข 8 แถว E ใส่ 8 ได้เฉพาะ E4 และ E9 แถว H ใส่ 8 ได้เฉพาะ H4 และ H9 ทั้งสองแถวใช้ 2 คอลัมน์เดียวกันคือ 4 และ 9 ดังนั้น E4, E9, H4 และ H9 จึงเป็น X-Wing
ลองดู 2 กรณี ถ้า E4 เป็น 8 แล้ว E9 ไม่ใช่ และ H4 ก็เป็น 8 ไม่ได้เพราะอยู่คอลัมน์ 4 เดียวกับ E4 แถว H จึงวาง 8 ที่ H9 ในทางกลับกัน ถ้า E9 เป็น 8 แถว H วาง 8 ที่ H4 ไม่ว่ากรณีไหน จะมี 8 หนึ่งตัวในคอลัมน์ 4 และหนึ่งตัวในคอลัมน์ 9 ทั้งคู่อยู่ในสี่เหลี่ยม
ดังนั้นคอลัมน์ 4 และ 9 เสร็จเรื่องเลข 8 แล้ว ลบเลขนี้ออกจาก F4, G4 และ F9
ตรรกะเดียวกันขยายเป็น 3 แถวและ 3 คอลัมน์คือ Swordfish และขยายเป็นอย่างละ 4คือ Jellyfish เมื่อเข้าใจ X-Wing ดีแล้ว ทั้งสองแบบก็แทบไม่ต้องเรียนเพิ่ม
X-Wing เป็นเทคนิคแรกในระดับสูง และเป็นเหตุผลที่ปริศนาระดับยากมักไม่ยอมแตกด้วยพื้นฐานอย่างเดียว คาดว่าจะต้องใช้ในซูโดกุคลาสสิกระดับยาก และมักใช้มากกว่าหนึ่งครั้งในตารางเดียวกัน